Physalis

Welke physalis kies je?

Hoewel ze allemaal tot het geslacht Physalis behoren, hebben onze drie soorten elk hun eigen groeiwijze, smaak en gebruik.

Ananaskers of aardkers

De ananaskers (Physalis pubescens) vormt lage, breed uitgroeiende planten met kleine oranjegele vruchten. De zoete, fruitige smaak doet licht aan ananas denken.

De vruchten zijn rijp wanneer hun papierachtige omhulsel beige wordt en ze vanzelf op de grond vallen. Je kunt ze vers eten of verwerken in desserts, fruitsalades en confituur.

Kaapse kruisbes

De Kaapse kruisbes (Physalis peruviana), ook wel gele alkekenge of Incabes genoemd, vormt grotere en hoger groeiende planten. De goudgele tot oranje vruchten hebben een aangename zoetzure en aromatische smaak.

Ze worden vers gegeten, verwerkt in gebak of confituur en vaak gebruikt als decoratie bij desserts. Door zijn langere groeiseizoen heeft deze soort baat bij een warme, beschutte standplaats of een serre.

Tomatillo

De tomatillo (Physalis ixocarpa) komt oorspronkelijk uit Mexico. Hij produceert grotere groene of paarsachtige vruchten met een frisse, plantaardige en lichtzure smaak.

In tegenstelling tot de zoete physalis wordt tomatillo vooral in hartige gerechten gebruikt. Het is een belangrijk ingrediënt van salsa verde en past ook goed in sauzen, stoofgerechten en chutneys.

Plant minstens twee tomatilloplanten bij elkaar om een goede bestuiving en vruchtzetting te bevorderen.

Physalis en tomatillo zaaien

Zaai van februari tot begin april binnenshuis of in een verwarmde serre, bij ongeveer 20 °C. De kieming kan twee tot drie weken duren.

Verspeen de jonge planten zodra ze goed hanteerbaar zijn. Laat ze geleidelijk wennen aan de buitenlucht en plant ze na de laatste nachtvorst uit, doorgaans vanaf half mei.

Kies een zonnige, warme en beschutte plaats. De bodem moet humusrijk en goed doorlatend zijn. Laat voldoende ruimte tussen de planten, want physalis en tomatillo kunnen sterk vertakken.

Verzorging tijdens de zomer

Geef regelmatig water tijdens droge perioden, vooral bij planten in pot of onder beschutting. Een laag mulch helpt het bodemvocht vast te houden en beperkt de groei van ongewenste kruiden.

Vermijd een overmatige stikstofbemesting. Die stimuleert vooral de bladgroei en kan de vorming en rijping van de vruchten vertragen.

Hoger groeiende planten kunnen ondersteuning nodig hebben wanneer ze veel vruchten dragen.

Wanneer kun je physalis oogsten?

Ananaskersen en Kaapse kruisbessen zijn rijp wanneer hun omhulsel droog en beige wordt en de vruchten hun uiteindelijke gele of oranje kleur hebben bereikt. Bij de ananaskers vallen rijpe vruchten vaak vanzelf op de grond.

Een tomatillo oogst je wanneer de vrucht het omhulsel volledig heeft gevuld en dit begint open te barsten. De vrucht kan op dat moment nog groen zijn: dat is normaal voor een tomatillo.

Laat geoogste vruchten in hun omhulsel en bewaar ze op een droge, luchtige plaats.

Veelgestelde vragen over physalis

Zijn alle physalisvruchten eetbaar?

Niet alle planten die physalis of lampionplant worden genoemd, worden voor consumptie geteeld. Eet alleen vruchten van een correct geïdentificeerde eetbare soort. De bladeren, stengels en onrijpe vruchten van zoete physalis zijn niet geschikt voor consumptie.

Kan physalis buiten worden geteeld?

Ja. In België en Nederland lukt de teelt buiten op een zonnige, warme en beschutte plaats. Vroeg zaaien is belangrijk omdat de vruchten pas laat in het seizoen rijpen. Een serre kan de oogst vervroegen en verbeteren, maar is niet altijd noodzakelijk.

Is physalis een vaste plant?

De eetbare soorten zijn vorstgevoelig en worden in ons klimaat meestal als eenjarige planten geteeld. Ze overleven onze winters doorgaans niet buiten.

Waarom geeft mijn tomatillo weinig vruchten?

Een tomatillo heeft bestuiving door een andere tomatilloplant nodig. Plant daarom minstens twee planten. Ook koude, weinig zon of een te stikstofrijke bodem kan de vruchtzetting beperken.